این آدم هایی که توی دنیای مجازی هر ازگاهی برمی گردن و می خوان ادای این رو در بیارن که نگرانت هستن و دوستت دارن و ال و بل و ... نچسبترین آدم های دنیا هستند

یه دوست خوب اگه واقعی باشه هیچوقت نمی ذاره بره بی خبر

یه دوست خوب حتی اگه نتونه به دوستش سر بزنه وقتی برگرده دلیلشو برای دوستش توضیح می ده

یه دوست خوب همیشه نگران دوستشه نه گاهی 

خوشحالم که آدم های مجازی رو شناخته ام

خوشحالم که می دونم هیچ مجازیی نمی تونه دوست خوبی باشه

خوشحالترم که می دونم هیچ مجازیی واقعی نمی شه حتی اگه خودش ادعا کنه 

من سعی کردم توی دنیای مجازی هم مجازی نباشم و واقعی باشم ولی حالا به یه نتیجه ای رسیده ام همون مجازی بودن خیلی بهتره وقتی آدم ها مجازی ان ازشون هیچ انتظاری نداری وقتی مدت ها بهت سر نمی زنن تو هم بهشون سر نمی زنی و .... یا این که می ری بی سر صدا می خونیشون و برمی گردی و حتی یه نظر هم نمی ذاری براشون

بعد حالا فکر کن توی این طرز تفکر نچسبی که بهش چسبیدی آدم هایی پیدا می شن که ادعاشون بشه دوستت دارن و فقط با تو گفتگو می کنند و ....