روز ۵شنبه طبق معمول این چندساله نشدروزه بگیرم

دلم سوخت خیلی زیاد

اما نمازشو خوندم دلم خیلی پربود سعی کردم برا همه دعاکنم

اما مثل اینکه برعکس شد

چندروزه یکی از دوستای صمیمیم از دستم دلخوره یکی دیگه هم که براهمیشه رفت

یکی هم در شرف اینه که دیگه هیچوقت نبینمش یعنی برخوردام باهاش اینطوریه که دیگه احتمالا به زودی براهمیشه بره

 چی به سرمن امده آخه چراایقده همه چی زندگیم باهم گره خورده خب

بدیش هم اینه که همه ازم توقع دارن

ای خدا میشه یه روز همه چی درست بشه یعنی

دلم یه ارامش پایدار می خواد

بهرحال من همیشه به یاد دوستام هستم هواشونودارم تو دلم

براشون آرزوی سلامتی و تندرستی می کنم

از موبایل متنفرم اولا که موبایل نداشتم شماره خیلیا حفظم بود اگه قهر می کردیم خب وقتایی دلم خیلی براشون تنگ می شد بهشون یه زنگ می زدم

حالا همه شماره ها تو گوشیه شماره ها رو حذف می کنم و دیگه هیچی ازشون ندارم مگه اینکه گه گداری تو خیابونی جایی ببینمشون

اگه هم نتی باشه که دیگه هیچوقت ازشون خبری نمیشه خدا لعنت کنه کسی که موبایل رو اختراع کرد

بدون شوخی دلم برا یه دوست قدیمی یکساله تنگ شده مقصر جدایی هم خودم بودم این روزا خیلی بهش فکر میکنم

هرچند تو بقیه سال های عمرم سعی کردم از کسی جدا نشم و هوای دوستامو داشته باشم

تو این ۵-۶ماهه جبران کرده ام و همه چی رو خراب کرده ام ای خدااااا

ان شاالله که هرجا که هستند سالم باشند و تندرست